Gisteren naar t ziekenhuis voor een gesprek met anesthesist en zorgverpleegkundige. Alle puntjes op de I gezet, nog eens alles doorgelopen en dan wordt langzaam duidelijk dat het een pijnlijke revalidatie wordt. De eerste 20 uur zal Frank geen pijn hebben maar daarna wordt t afwachten wat het brengt. Tot 2x toe krijgt hij te horen dat hij niks mag forceren, niet de stoere mag uithangen en alles op zijn beloop moet laten. Maar zeker niet forceren en op de revalidatie vooruit mag lopen….Dat zal wat worden.

Vanmorgen ben ik bij de tandarts geweest voor een gebitsafdruk. De kogel is door de kerk. Boven gaat alles er in 1x maar uit, in plaats van nog jaren met gekmakende kiespijn te lopen en elk jaar wel een tand of kies verliezen (lees laten trekken). Zie niet zitten waarom ik nu nog met plaatjes en toestanden moet gaan lopen terwijl ik over een aantal weken al 3 kiezen mis aan beide kanten dus ook nog niet naast mekaar (dan was een plaatje misschien zo gek nog niet) Tandarts is het er niet mee eens, en al helemaal niet dat ik het onder narcose laat doen. Tja dr valt nu nog maar weinig aan me te verdienen natuurlijk, de onderkaak is nooit zo problematisch bij mij (lees nooit werk aan). Denk dat de laatste controle zelfs bij hem geweest is.Ik ga voor een ander. Onze relatie is behoorlijk bekoeld na de laatste weken.
As maandag eerste gesprek met de tandarts die wel bereid is om onder narcose alles eruit te halen en dan zal het binnen 4 weken ,schatten ze, gebeuren.

Vanmiddag nog snel even een kastje afgebroken en op zolder weer opgezet. Boekhouding erin gepropt en deuren dicht. Opgeruimd staat netjes. Beetje verlangend kijk ik naar de kerstspullen.Veel te vroeg nog maar ik vind het zo gezellig als het spul overal staat en hangt. Nog even geduld….