Vandaag toch maar begonnen aan een ogenschijnlijk onmogelijke taak. Het definitief opruimen van de administratie. Niet dat ik 4 jaar alles in een kartonnen doos gegooid had hoor, maar er zijn altijd stapeltjes, enveloppen die nodig opgeborgen moeten worden maar die makkelijker terug te vinden zijn in hun specifieke enveloppe of plekje. Nu alles voor een flink aantal jaren de zolder op moet en ik toch verwacht dat ik hier en daar nog wat moet opzoeken maar flink doorgepakt met alles opnieuw indelen en opbergen.
Dan kom je dus ook al je afspraken en overeenkomsten tegen van afgelopen jaren. In 2007 was ik nog erg vriendelijk in mails als ik het ergens niet mee eens was. In 2011 was na 3 mails de toon al anders. Vragen of het mocht ging over in mededelen dat het gebeurde…….. Echt alles heb ik bewaard, zelfs de meest waardeloze bonnen en offertes (waar vervolgens niets mee gedaan werd om verschillende redenen, maar wat ik wel bewaarde)
Tijdens het opbergen kom je allerlei vergunningen, kaarten, overeenkomsten enz enz tegen die je nu moet opzeggen. Er ligt hier en mooi stapeltje post klaar. Morgen naar het postkantoor en dan is ook dat opgeruimd/schriftelijk doorgegeven. Het enige wat ik moeilijk vond was om de vergunningen terug te sturen. Daarmee geef je definitief je bedrijf op. Zonder vergunning geen bedrijf.
En dan komen er reacties per mail van zakenrelaties die je graag persoonlijk vertelt dat we gestopt zijn. (een pas terugsturen is heel duidelijk maar niet erg netjes zonder begeleidende uitleg)Elke mail die terugkomt is een wens op beterschap en spoedig herstel. En elke mail houdt ook de zin in dat we ten alle tijden weer welkom zijn als we ooit opnieuw beginnen. Het doet goed dat men schijnbaar goede ervaringen met ons had, dat we weer welkom zijn als we ‘stoute” plannen hebben om opnieuw te beginnen.
En dan gaat vanmiddag de telefoon. De zingende vrachtwagenchauffeur Bert Denver belt bij toeval op omdat hij van ons al zo lang niks gehoord heeft. Hoe toevallig. Bert bezorgde me een onvergetelijke avond aan het begin van onze carriere door zijn gitaar uit de auto te pakken en te gaan zingen.
En nu belt hij net nadat we gestopt zijn met ons bedrijf……………een heerlijk toeval (toeval bestaat niet)
Frank heeft zich de afgelopen dagen geamuseerd met een tijdelijke hobby (ik denk dat het geen blijvende hobby is). Een kastje van de kringloop geschuurd en geverfd. Het resultaat mag er zijn, ondanks dat hij maar een arm kon gebruiken.
Overigens wil ik nogmaals iedereen bedanken die ons op wat voor manier ook steunen. Telefoontjes, kaarten, mails, berichten op forums en dit weblog. Ongelofelijk wat een reacties. Ik heb het idee dat het nog niet stopt voorlopig, immers het nieuws gaat nu pas rond (stelletje waswijven hahahahahahahaha)
Een bedrijf starten is een intensieve maar mooie bezigheid. Een bedrijf (goed) beindigen is een zware bezigheid, de emoties spelen heel erg op bij alles wat je weer in je handen hebt (om op te ruimen). Troost je met de gedachten dat jullie dit ook op een nette mannier doen, net als de afgelopen jaren, toppie hoor.
Gr. Cor
Mooi wit is niet lelijk… ziet er (vrij) netjes uit.
Dit (vrij) slaat er op dat hij wel nog even het deurtje recht moet afhangen , dan kan ie zo in de lkea collectie (smile)
Gé
is ook al goed gekomen Gé hahahaha niks ikea hoor is uniek Frank des bouvrie